دست از طلب ندارم تا كام من بر آيد

يا تن رسد به جانان، يا جان ز تن بر آيد

 

بگشاي تربتم را بعد از وفات و بنگر

كز آتش درونم دود از كفن بر آيد

 

بنماي رخ كه خلقي واله شوند و حيران

بگشاي لب كه فرياد از مرد و زن بر آيد

 

جان بر لب است و حسرت در دل كه از لبانش

نگرفته هيچ كامي، جان از بدن بر آيد

 

از حسرت دهانش آمد به تنگ جانم

خود كام تنگدستان كي زان دهن بر آيد

 

گويند ذكر خيرش در خيل عشقبازان

هر جا كه نام حافظ در انجمن بر آيد